Ik liep een sportschool door met een trainer. We vonden alles

Vorige maand liepen we door een sportschool in Eindhoven met een personal trainer met wie we vaak samenwerken. Hij staat elf jaar op de vloer, en op een gegeven moment werd hij gevraagd om panden te bekijken voordat mensen een huurcontract tekenden. Hij ziet dingen die leden nooit hardop zeggen.

We vroegen of we mee mochten en aantekeningen mochten maken. Dat mocht, op één voorwaarde: niet met hem in discussie gaan over de matten.

Hij begint bij de deur, niet bij de gewichten

Het eerste wat hij deed was tien seconden stilstaan in de entree en ademen. Dat was het. Zijn punt: als een sportschool in de eerste tien seconden naar iets ruikt, heeft een lid al een mening. En meestal krijgt de kleedkamer de schuld, ook als de geur ergens anders vandaan komt.

Daarna keek hij naar beneden. Grijze schaduwen langs de randen van de rubbervloer, waar de mop jarenlang rondjes heeft gedraaid zonder ooit de hoek te halen. Dat noemt hij het eerlijke deel van de zaak.

De plekken die ons verrasten

Wij verwachtten banken en grepen. Daar keek hij nauwelijks naar. Wat hij wél deed:

• Onder de matten kijken, niet erop. Hij tilde er drie op en twee waren vochtig aan de onderkant.
• Met een witte doek over de knurling van de halterstangen. De doek kwam grijs terug.
• De ventilatieroosters achter de loopbanden: dik met stof en warm.
• De naden van de roeikussens, waar zweet zich verzamelt en het schuim water gaat houden.
• De wand achter de losse gewichten, op schouderhoogte, waar handen en ruggen de hele dag tegenaan komen.

"Niemand klaagt over de vloer. Ze komen simpelweg niet meer en zeggen dat het te duur werd."

Waarom hij stoom blijft aanraden

Hij was er duidelijk over. Hij heeft sportscholen gezien die drie keer per dag alles met sterke desinfectie afnemen en om zes uur 's avonds nog steeds zuur ruiken. Want de bovenkant van een kussen afnemen doet niets met wat erin zit. Hete droge stoom van 140 tot 160 graden komt in de naad, in de knurling, in de poriën van het rubber, en laat geen chemische film achter waar leden daarna met hun handen en gezicht op liggen.

Er is nog een reden, en die gaat niet over hygiëne. Agressieve middelen drogen vinyl uit. Kussens scheuren, schuim zuigt vol, en dan betaal je voor stofferen in plaats van voor schoonmaak.

Wat het echt oplevert

Zijn conclusie na elf jaar is simpel: leden verlengen niet vanwege de apparatenlijst. Ze verlengen omdat het er verzorgd voelt. Een zaak die naar niets ruikt en ook in de hoeken schoon is, houdt mensen langer vast dan een zaak met twee extra machines.

Wil je dat iemand met dezelfde blik door jouw zaak loopt? Dat doen we in en rond Eindhoven. Haal ons erbij vóór de klachten, niet erna.